|
Ditte's Gedichten
http://20six.nl/ditte1
mogelijk gemaakt door 20six.nl
|
eenzaamheid
EENZAAMHEID

|
|
|
Schipbreuk
Jij kent mijn leven, jij bent mijn leven, jij was mijn alles, mijn voor- en achtersteven, mijn zeil in de wind, mijn kapitein, mijn roer maar nu ligt het schip stuurloos te dobberen als haaienvoer. In een zee van verdriet, vergeten, windstil, maar de tranen drogen niet. Geen doel, geen nut, geen reden om te leven, geen ziel, geen golf, geen gevoel. Eenzaamheid is alles wat ik bedoel.

|
|
|
Dood?
Als je tijd gekomen is sluit je zachtjes de deur en niemand merkt het. Zo ga je sterven dagenlang.
Op een dag schijnt de zon in je raam en in je open deur sta je met een handje as van vroeger en lacht alsmaar
|
|
|
Eenzaam en alleen
Ik ben eenzaam en alleenffice ffice" />
Alles is zo stil om mij heen
Dat lege gevoel doet o zo pijn,
Was jij maar hier, heel dicht bij mij,
Wat zou dat heerlijk zijn.
Bij jou voel ik mij veilig, jou kan ik vertrouwen
En ik zou je laten merken
Dat ik altijd van jou zal blijven houden.

|
|
|
Illusie
Voor het eerst liet ik mijn gevoelens los die diep in mijn hart opgesloten lagen: mijn verlangen naar liefde, naar jou. Maar mijn woorden kaatsten terug op de geisoleerde wand van jou, van heel deze wereld en lieten een litteken achter bij het terugdringen in mijn hart.
|
|
|
Mijn grootste angst
Het is mijn grootste angst In dit leven te zijn. Te verliezen en blijven lachen ondanks pijn Zonder ooit eens een minuut mezelf te mogen zijn.
|
|
|
Verdronken leven
Je benen hangen verloren in het water. Je lichaam is nog je laatste bestaan. Je handen slaan op het harde ijs kapot Je stem schreeuwt woordeloos je moeder Je ogen spiegelen leven en dood.
Je ogen spiegelen dood en leven Je ziet wegglijden het leven Je vader en moeder zwijgen Je bal en pop, ze zwijgen.
Je stem is heengegaan Je lichaam verzonken Je leven verdronken.

|
|
|
[volgende pagina]
|