Daar zijn graslanden en heuvels voor al onze speciale vrienden,
zodat ze kunnen rennen en samen kunnen spelen.
Er is genoeg eten, water en zonneschijn
en onze vrienden zijn er warm en comfortabel.
Alle zieke en oude dieren worden hersteld in gezondheid en kracht,
die gewond of of verminkt waren, worden weer ongeschonden en sterk,
precies zoals wij ze herinneren in onze dromen.
De dieren zijn gelukkig en tevreden, maar er is één klein ding:
ze missen allemaal een speciaal iemand,
iemand die achtergelaten is.
Ze rennen en spelen samen,
maar er komt een dag waarin er één plotseling stopt
en de verte in kijkt.
Zijn heldere ogen staan strak;
zijn verlangende lichaam begint te trillen.
Opeens breekt hij van de groep,
vliegt over het gras,
sneller en sneller.
Je bent gezien,
en wanneer jij en je speciale vriend elkaar eindelijk treffen,
houden jullie elkaar stevig vast in dit vreugdevolle weerzien,
om nooit meer apart te zijn.
De vrolijke kussen regenen op je gezicht;
je handen aaien de liefdevolle kop,
en je kijkt nog een keer in die vertrouwde ogen,
zo lang weg uit je leven,
maar altijd aanwezig in je hart.
Dan kruis je de regenboogbrug, samen...
Ditte's Gedichten
