|
Ditte's Gedichten
http://20six.nl/ditte1
mogelijk gemaakt door 20six.nl
|
kinderen
KINDEREN

Het geluk van een kind begint in het hart van de moeder
|
|
|

Deze traan heb ik geadopteerd uit sympathie voor alle wanhopige en eenzame tranen die kinderen dagelijks huilen. Kinderen die stilzwijgend pijnen en angsten ondergaan die hen worden aangedaan door harteloze mensen.

Deze kaars brandt voor alle kinderen die vermist zijn, in de hoop dat zij de weg naar huis veilig terug zullen vinden.

Deze fakkel brandt voor alle kinderen die vermoord zijn, in de hoop dat zij zielerust zullen vinden
|
|
|
Voor mijn ADHD-kind
Kind, Ik voel me zo met je verbonden toch kan ik je niet doorgronden. Er is een permanente strijd jij kunt je gevoelens niet kwijt De enige manier om jou te steunen is mezelf geven om tegenaan te leunen Wanneer zal dit ooit ophouden dit afbreken van wat we eens opbouwden? Heb vrede kind, wordt gelukkig en doe niet altijd alleen maar nukkig we gaan er beiden aan ten onder Je bent zo mooi, en toch ook zo bijzonder toch laat ik het er niet bij zitten al blijf je je hele leven op me vitten Ik word pas rustig als jij je geluk hebt gevonden want God heeft jou niet voor niets naar mij gezonden.
Je moeder
|
|
|
De moeder vraagt: wat ga je doen? De zoon zegt: ik ga naar Jeroen. Er is een heftig feest vandaag bij een stel vrienden in Den Haag.
Ze zegt: maak je 't niet laat. De jongen zucht, al bijna kwaad. Daar gaat ie dan, hij zegt: so long, en Moe bijt liever op haar tong dan nog te vragen hoe of waar. Het joch is amper zestien jaar, En moeder denkt: wat DOEN ze daar?
De moeder vraagt: waar ga je heen? Hij zegt: ik ga kamperen. De moeder vraagt: met Jeroen alleen? En in die dunne kleren?
De zoon zegt: met Mark en Wout. En heus, moe, echt, 't is niet koud. Hij roept nou dag, salú en gaat en moeder denkt: kan 't geen KWAAD?
Zo zitten al die duizend ma's zich zwijgend op te vreten. Helaas helaas, helaas helaas, zij zullen het niet weten.
Wat doet mijn zoonlief op de plas? Jawel, ik weet, hij zeilt met Bas. Hij zwemt met Rob of roeit met Piet, maar wat ze DOEN, dat weet Ma niet.
(Annie M.G. Schmidt)
|
|
|
Mijn puberzoon
Je hebt het zelf niet in de gaten, maar je moeder moet toch af en toe een traantje laten.
Door de dingen die je me zegt, zonder dat je het me uitlegt.
Waarom je al deze dingen doet, want in jou ogen doe ik momenteel niets goed.
Ik probeer er het beste van te maken, maar dan ga jij weer alles af lopen kraken.
Je doet me momenteel veel verdriet, en ik hoop dat je dat gauw weer ziet.
Maar ondanks de strijd die we voeren, zit ik stiekum al in de toekomst te loeren.
Want dan ben je uit de pubertijd, en weet dan houdt het op deze strijd.
Maar tot die dag is gekomen, zal ik blijven dromen.
Ik weet alles komt weer goed, maar stilletjes hoop ik dat je snel inziet wat je doet.
Je bent en blijft mijn kanjer, ook al ben je nu een banjer.
Lieve zoon van mij, er komt een tijd dan zijn we samen weer blij, en kunnen weer gaan genieten ik en jij.
|
|
|
Doodlopend steegje
Ze zat in een hoekje tussen 2 huizen in. Haar armen stevig rond haar knieën, Haar betraande ogen keken me aan en vroegen me: 'zou God bestaan?'

|
|
|
[volgende pagina]
|